170417 KLOSσυνέντευξη στον  Γιώργο Δημητρούλια

Η εφημερίδα μας δεν φοβήθηκε ποτέ την αντίθετη άποψη, αλλά πάντοτε είχε γνώμονα την Πατρίδα και τον Λαό, για αυτό πάντοτε ψάχνει τον αληθινό πατριωτισμό και όχι ότι την συμφέρει ή λαϊκίστικές κορόνες για την προσέλκυση αναγνωστών. Εμείς σας παρουσιάζουμε εδώ για πρώτη φορά την Ουκρανική εθνικιστική άποψη για την κρίση που επικρατεί με την Ρωσία για να μπορέσετε να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα εφόσον διαβάσετε όλες τις απόψεις.

Μια νέα περίοδος για την Ουκρανία
Οι δεσμοί μου με αυτό το έθνος ξεπερνά τις δύο δεκαετίες και αυτό το γράφω για να καταλάβετε ότι δεν γνώρισα πρόσφατα αυτήν την Πατρίδα αλλά έχω ένα μέτρο σύγκρισης. Για καλή μου τύχη μόλις έγινε η εξέγερση της Maidan στο κέντρο του Κιέβου ήμουν εκεί και με έκπληξη άρχισα να διαπιστώνω ότι η εξέγερση μετατρεπόταν σε εθνικιστική. Όλες οι εθνικιστικές οργανώσεις ενώθηκαν δημιουργώντας τον Δεξιό Τομέα και διαδήλωναν όχι υπέρ της Ευρώπης, όπως πολλοί ψευδώς ισχυρίζονται, αλλά κατά της κυβέρνησης που κατευθύνεται από τους ολιγάρχες.
Η νέα περίοδος για την Ουκρανία αρχίζει να γίνεται γεγονός αφού μέχρι αυτό το συμβάν κυριαρχεί απόλυτα ο λαϊκισμός και η ιδιοτέλεια στα πολιτικά πράγματα αυτής της χώρας. Ήμουν πάντοτε επιφυλακτικός με τους Ουκρανούς πολιτικούς γιατί όπως μου έλεγαν οι ντόπιοι κοιτάνε μόνο την τσέπη τους αλλά με το εθελοντικό σώμα «Azov» άλλαξα άποψη γιατί πολύ απλά αυτοί βιώνουν αυτό που πιστεύουν. Είναι με το όπλο στο χέρι στο πεδίο της Τιμής για την υπεράσπιση της Πατρίδας και της Εθνικιστικής Ιδέας και όχι με κούφια λόγια.Εξάλλου αυτό το κίνημα αποτελείται από νέους με νοοτροπία μετασοβιετική, πράγμα πολύ σπουδαίο για το πολιτικό μέλλον αυτού του τόπου.
Το «Azov» έχει αποχωρήσει από καιρό από τον Δεξιό Τομέα μετά από τις φιλονατοϊκές και φιλοισραηλινές δηλώσεις του αρχηγού της Δημήτρη Γιάρος, τον οποίο τελικά τον έδιωξαν και από τον Δεξιό Τομέα.Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει, μέσα από τις σελίδες του περιοδικού μας «Ανάκτηση», το Εθνικιστικό κίνημα «Azov» δημιούργησε τον πολιτικό του φορέα με το όνομα «Εθνικό Σώμα» σε ένα συνέδριο στο Κίεβο που μας προσκάλεσαν επισήμως και συμμετείχαμε.

Η Ουκρανική Εθνική Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου)
Όλα τα κράτη που προέκυψαν από την διάλυση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης έχουν ισχυρούς δεσμούς με το Βυζάντιο εφόσον εκεί βρίσκεται η Παράδοσή τους. Μετά την διαμόρφωση των κυρίαρχων εκεί εθνικών κρατών για να αναδείξουν την Εθνική τους Ταυτότητα πρέπει να έχουν και ουσιαστική ανεξαρτησία. Μιλήσαμε έτσι με τον Πρωτοπρεσβύτερο Vitaliy Klos στον οποίο θέσαμε κάποιες ερωτήσεις. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Vitaliy Klos  είναι διδάκτωρ εκκλησιαστικής ιστορίας αλλά και του Ουκρανικού Πολιτισμού και της ιστορίας του, αφετέρου έχει τιμηθεί από τον Πατριάρχη Κιέβου και όλης της Ουκρανίας Φιλάρετο και είναι αντιπρύτανης στην Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου.

Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε εν συντομία τις σχέσεις μεταξύ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 998-1686;
Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (μητρόπολη Κιέβου) ήταν σε μία πολύ στενή σχέση με την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Οι πρώτοι ιεράρχες της ως επί το πλείστον ήταν Έλληνες, οι οποίοι εργάστηκαν πολύ με σκοπό τον διαφωτισμό του ουκρανικού λαού με το κήρυγμα του λόγου του Θεού, την οικοδόμηση ναών και μοναστηριών, την ίδρυση σχολείων και άλλων φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Υπάρχει συνέχεια μεταξύ των ενοριών της δεξιάς όχθης, στην περιοχή της Transcarpathia και Μπουκοβίνα με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως από τον 18ο στον 20ο αιώνα;
Τόσο στους αιώνες 18ο- 20ο αλλά και στον 21ο αιώνα, υπάρχει μια συνέχεια με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ως η Μητέρα Εκκλησία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και δεν είχε ούτε έχει καμία σημασία η όποια εδαφική σχέση ή  σε ποιες ξένες χώρες ανήκαν αυτά την δεδομένη ιστορική στιγμή. Ένα πιο δύσκολο θέμα είναι η αναγκαστική ένταξη από της πολωνικές αρχές της ουκρανικής δεξιάς όχθης για την ένωσή τους με την Ρωμαϊκή Εκκλησία, η οποία χώρισε την ενιαία Ουκρανική Εκκλησία σε δύο μέρη: από το ένα μέρος παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη, αν και διώκεται και καταπιέζεται και από το άλλο αυτό που υπέκυψε στην Ρώμη και έλαβε ορισμένα προνόμια.

Ποιοι παράγοντες εμποδίζουν την δημιουργία της αυτοκέφαλης Ουκρανικής Εκκλησίας (Πατριαρχείο Κιέβου);
Πρώτα απ’ όλα, αυτές είναι οι συνέπειες των 300 χρόνων κυριαρχίας της Μόσχας στα εδάφη μας και της απόλυτης δικαιοδοσίας στον εκκλησιαστικό τομέα (μετά την μη κανονική ένταξη της Ουκρανικής Εκκλησίας το 1686). Σήμερα, όλο και περισσότεροι πολίτες αλλά και ορθόδοξοι πιστοί, ακόμη και εκείνοι που υποτίθεται ότι ανήκουν στο Πατριαρχείο της Μόσχας, κατανοούν την ανάγκη να δημιουργηθεί μια ενωμένη Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Απόδειξη αυτού είναι ο μεγάλος αριθμός των προσφυγών στο Οικουμενικό Πατριαρχείο που ζητά να δώσει ένα Τόμο για την Αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Κιέβου). Αυτές οι εκκλήσεις στάλθηκαν τόσο από τα κυβερνητικά όργανα, από την Verkhovna Rada (κοινοβούλιο) της Ουκρανίας και του προέδρου, αλλά και από επιστήμονες, διανοούμενους και απλούς ορθόδοξους πιστούς. Υπάρχει ένα αρκετά αισθητό φαινόμενο, ειδικά στις πόλεις, μαζικής μετακίνησης πιστών από την Μόσχα στο Πατριαρχείο Κιέβου κατανοώντας την πραγματική ουσία της Εκκλησίας η οποία αυτοαποκαλείται Ουκρανική, αλλά δεν έχει σχέση με τον λαό της, η οποία δείχνει την ρωσική επιθετικότητα στην ανατολική Ουκρανία.

Η Ουκρανική Εκκλησία της Διασποράς ανήκει στην δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Αυτός είναι ένας καλός λόγος για να δημιουργηθεί Αυτοκέφαλη Ουκρανική Εκκλησία. Παρακαλώ πείτε μας το σχόλιό σας γι’αυτό.
Το γεγονός ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς ανήκει στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης δεν αποτελεί έκπληξη. Όπως είναι γνωστό, ολόκληρη η Μητρόπολη του Κιέβου ανήκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο πριν την μη – κανονική προσχώρησή της  στο Πατριαρχείο Μόσχας. Η ουκρανική διασπορά κάνει πολλά τόσο για την Ουκρανία όσο και για την δημιουργία αυτοκέφαλης Εκκλησίας. Επιπλέον, ένας από τους λόγους της προσχώρησης  της Ουκρανικής Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη ήταν η στενότερη επικοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, προκειμένου να καθορίσει την ζωή της Ουκρανικής Εκκλησίας με βάση τις διδασκαλίες της Αγίας Γραφής και των κανονικών κανόνων, κυρίως τους 34 αποστολικούς κανόνες.

Ο εορτασμός της χιλιετίας των πνευματικών και πολιτιστικών σχέσεων των Ρως-Ουκρανών με το Άγιο Όρος έδωσε την ευκαιρία στους ρώσους ιστορικούς να ξαναγράψουν την ιστορία. Τι πραγματικά συνέβη; Παρακαλώ περιγράψτε την αληθινή ιστορία με λίγα λόγια.
1000 χρόνια είναι μια μακρά περίοδος πνευματικών δεσμών των Ρως-Ουκρανών με το Άγιο Όρος. Όπως γνωρίζετε, τα πρώτα μας μοναστήρια ιδρύθηκαν κυρίως από Έλληνες ή κατοίκους της Ρως (Rusychi, Ruthenians) που επέστρεφαν από την Ορθόδοξη Ανατολή και ιδιαίτερα από το Άγιο Όρος. Στην Ρως-Ουκρανία ίδρυσαν μοναστικά κέντρα όπως ήταν οργανωμένα κατά την εμπειρία τους για να αποκτήσουν την εμπειρία για μια άγια ζωή.
Μιλώντας για την Muscovy (έτσι αποκαλέστηκε η Ρωσία αρχικά) , δεν έχει σχέση άμεσα στην επικοινωνία αυτή για 200 ή ακόμα 300 χρόνια. Σχετικά με την πόλη της Μόσχας, αυτή ιδρύθηκε, σύμφωνα με τον ρώσο ιστορικό Karamzin, το έτος 1147. Επιπλέον, αν αναλύσουμε την ιστορία που έχουν τα μοναστικά κελιά του Αγίου Όρους, βλέπουμε ότι αυτοί οι μοναχοί που αποκαλούνται σήμερα «ρώσοι» ήταν στην πραγματικότητα από ιθαγενείς Ρως (Rusychi) ή από Ουκρανούς και κάποια από αυτά ανοιχτά ονομάζονται «Κοζάκος». Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο ιδρύθηκαν αλλά υποστηρίχθηκαν από Κοζάκους: δηλαδή Κοζάκοι, οι οποίοι μόνασαν και προσευχήθηκαν εκεί στον Θεό για πολλά χρόνια, ή άλλοι ασκητές που ήλθαν από την Ουκρανία.

Σας ευχαριστώ για την θερμή φιλοξενία και τα όσα μας είπατε
Και εγω σας ευχαριστώ και καλή επιτυχία στην εφημερίδα σας.

διαβάστε ακόμη

Αφήστε το σχόλιο σας

Please enter your comment!
Please enter your name here