ads

Ο Εθνικός Ιδεαλισμός είναι μια έννοια που προκύπτει από τη σύνθεση του Εθνικισμού και του Ιδεαλισμού. Ο Ιδεαλισμός έχει αναφερθεί κατά το παρελθόν, αλλά η σύγκλιση και οριοθέτησή του με τον Εθνικισμό δεν έχει αναφερθεί ποτέ στο παρελθόν, τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζουμε. Δεν μας ενδιαφέρει να προσδώσουμε στους εαυτούς μας την πατρότητα αυτής της νέας έννοιας, το μοναδικό που μας ενδιαφέρει είναι να δώσουμε στον κόσμο μας έναν νέο ορίζοντα, μια ιδεολογική αφετηρία για νέες και προσαρμοσμένες στο σήμερα, λύσεις και διεξόδους των ιδεών μας.

Ίσως πιο απλοϊκά οριοθετημένο, να επαναφέρουμε στην κοινωνία, με σύγχρονο και άμεσο τρόπο, όλες εκείνες τις διαστρεβλωμένες από την πολιτική «ορθότητα» έννοιες και αξίες.
Αξίες και έννοιες που μέχρι πριν δέκα χρόνια ήταν «φυσιολογικές» και λογικές, σήμερα μας έχουν επιβάλει να τις θεωρούμε ξεπερασμένες και «συντηρητικές» με αποτέλεσμα να διώκονται, μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Δεν μας ενδιαφέρει να κάνουμε κόμμα, σύλλογο ή ομάδα, αυτά είναι ξεπερασμένα και παρωχημένα στον χώρο αλλά και την κοινωνία. Ένας και μοναδικός είναι και θα παραμείνει ο στόχος μας, να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε, έστω και υποτυπωδώς για αρχή, δομές και διεξόδους στους πατριώτες που δεν μπορούν να βρουν πουθενά στη σημερινή κοινωνία ένα σημείο αναφοράς, έναν οδηγό – δομή των πιστεύω μας.

Τι είναι όμως ο Εθνικός Ιδεαλισμός:
Όταν ο εθνικισμός – πατριωτισμός συνδυάζεται με τον ιδεαλισμό και την πρακτική εφαρμογή του, τότε δημιουργείται ο Εθνικός ιδεαλισμός, κατά την έννοια που αντιλαμβανόμαστε και ορίσαμε παραπάνω.
Εθνικισμός: ορίζει ως υπέρτατη αξία το έθνος και τη διατήρησή του.
Ιδεαλισμός: Ο Ιδεαλισμός (Idealism) και παλαιότερα Ιδεοκρατία είναι φιλοσοφική θεωρία για τη σχέση μεταξύ ανθρώπου και εξωτερικού κόσμου, ή συνείδησης και ύλης.
Μέσω αυτού λαμβάνουν υλική υπόσταση οι ανυπέρβλητες Ιδέες και Αξίες του Έθνους με μοναδικό σκοπό την προσέγγιση, κατανόηση, βιωματική εφαρμογή στην καθημερινότητα καθώς και διατήρησή τους στο χρόνο .
Αξίες και Ιδέες: Φιλοπατρία, ευ ζην, παράδοση, άθληση, φυσιολατρία.
Πρακτική εφαρμογή: κοινοτισμός, φιλοσοφική καθημερινότητα και κοσμοθεωρία πράξης των Πιστεύω.
Επιστροφή στη φύση τη φυλή, αυτάρκεια, αυτοάμυνα, αυτοεκπαίδευση, δημιουργία κοινοτήτων – πυρήνων για διατήρηση των εθνικών – φυλετικών χαρακτηριστικών. Διατήρηση και προώθηση της Παράδοσης.

Εφαρμογή στην πράξη
Παράλληλες δομές στην, παιδεία -υγεία- πολιτισμό- αθλητισμό και Ιδεολογική κατήχηση, προσιτές σε όλους τους συνειδητοποιημένους Έλληνες. Μικρές ομάδες διατήρησης και συνέχισης των Εθνικών χαρακτηριστικών. Από πολιτιστικές ομάδες, μέχρι αθλητικές και φιλοσοφικές που θα αποτελέσουν τις πρώτες δομές συντήρησης και διατήρησης των Εθνικών Ιδανικών. Μπορεί να ακούγεται απλό και ίσως υπαρκτό από κάποιες υπάρχουσες ομάδες και συλλόγους του χώρου μας αλλά αναλογιστείτε αν κάποιος ή κάποιοι από το χώρο μας σας έχουν δώσει μια λύση για να «προστατεύσετε» τα ίδια σας τα παιδιά από την προπαγάνδα στα σχολεία. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανεπάρκειάς μας, αλλά δεν είναι θέμα του παρόντος κειμένου.
Να μπορέσουμε να διατηρήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο και σε περισσότερους Έλληνες τα Ελληνικά Εθνικά χαρακτηριστικά. Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει να πείσουμε τους άλλους για ενταχθούν σε αυτό το Κίνημα, αλλά αντίθετα να το προστατεύσουμε από εξωγενή για το χώρο μας, διαβρωτικά άτομα. Όποιος είναι προβληματισμένος με την πολιτική – ηθική – αξιακή κρίση που βιώνουμε ως Έθνος θα βρίσκει ένα χώρο, ένα μέρος, μια ιδεολογία που θα την ασπάζονται και άλλοι σαν αυτόν και θα προσπαθούν από κοινού να κάνουν κάτι για αυτό και να περισώσουν ότι έχει απομείνει όρθιο. Θα προσπαθούν να βρουν διεξόδους, ρεαλιστικές, πρωτίστως στα προβλήματα της καθημερινότητας και δευτερευόντως σε άλλα.
Δεν περιμένουμε κάτι, πλέον, από τους άλλους (κράτος, κόμματα, πολιτικάντηδες), μόνο από τους ίδιους μας τους εαυτούς, όσα περισσότερα καταφέρουμε, τόσο το καλύτερο για όλους μας. Για αυτό και θα δημιουργήσουμε παράλληλες εθνικές δομές (παιδεία, πολιτισμό κτλ) στην αρχή μικρές και εύκολο να δημιουργηθούν και αργότερα μεγαλύτερες και πληρέστερες.
Τα χρήματα είναι απαραίτητα, αλλά τα πολλά χρήματα όχι, μικρές και οικονομικές κινήσεις αρκούν για το πρώτο βήμα. Το πρώτο βήμα είναι όμως και το σημαντικότερο, δεν πρέπει να θέτουμε υψηλούς και άμεσα ανεκπλήρωτους στόχους γιατί τότε θα καταλήξουμε στο να μην κάνουμε τίποτε, όπως και άλλοι πριν από εμάς.
Μία είναι η βασικότερη προϋπόθεση για να επιτύχει ένα τέτοιο Κίνημα, να αποφασίσουμε όλοι μαζί (εκείνοι δηλαδή που δεν καλύπτονται από την τωρινή κατάσταση) ότι πρέπει να κάνουμε κάτι διαφορετικό, έστω και κάτι λίγο για αρχή. Αυτό είναι το παν, αρκεί να ξυπνήσουμε και να δούμε την αλήθεια κατάματα.

Είναι χρέος μας να αντισταθούμε
Βυθιζόμαστε καθημερινά όλο και βαθύτερα στον ανθελληνικό βούρκο, πρέπει να σηκωθούμε επιτέλους, το χρωστάμε στους προγόνους και στους απογόνους μας, το χρωστάμε στον ίδιο μας τον εαυτό.
Χρειαζόμαστε ένα Κίνημα Αφύπνισης- Ενημέρωσης- Δράσης που θα έχει πολιτικό, ρεαλιστικό, λόγο και όχι ένα ακόμη κόμμα που θα κυνηγάει ψήφους. Το όνειρο του κοινοβουλευτισμού έχει μετατραπεί σε εφιάλτη πλέον. Δεν πρέπει να εμπλεκόμαστε σε μια μάχη ανούσια αλλά αντίθετα να αποκαθιστούμε την Ιστορική Αλήθεια και τις παραδοσιακές Αξίες που βάλλονται πανταχόθεν.
Όταν ο καθένας ξεχωριστά συνειδητοποιήσει το τέλμα που έχουμε φθάσει, τότε θα αναζητήσει ή και θα δημιουργήσει ο ίδιος παρέες ή ομάδες με την ίδια αντίληψη με εκείνον. Αυτή τη «μαγιά» που αποτελεί το έναυσμα για μια νέα γενιά Ταυτότητας θα πρέπει κάποιοι να την προετοιμάσουν και να τη διαθέσουν σε όλους τους Συναγωνιστές για να γίνει ευκολότερο για εκείνους να «περπατήσουν» σε πιο εύκολο δρόμο, αντί να ψάχνει ο κάθε ένας πως θα ανοίξει έναν νέο εκ του μηδενός.
Δεν χρειάζονται πολλά λόγια και χρήματα, χρειάζεται συντονισμός δυνάμεων και ειλικρινή διάθεση για συνεργασία. Όχι υποκριτική και κυρίως ψηφοθηρική διάθεση από εκείνους που διαθέτουν τα μέσα για την πρακτική υλοποίηση εκείνων που αναφέρθηκαν παραπάνω. Άτομα και προσωπικότητες από το χώρο μας, έστω και αν ανήκουν σε διαφορετικούς φορείς, θα μπορούσαν να προσδώσουν κύρος και αξιοπιστία σε ένα τέτοιο Κίνημα. Αλλά και εκείνοι να μην κάνουν κάτι, οφείλουμε οι υπόλοιποι να συνεχίσουμε και να το υλοποιήσουμε μόνοι μας.

Το «εμείς» πάνω από το «εγώ»
Το στάδιο της υλοποίησης περιλαμβάνει δύο μέρη, το θεωρητικό και το πρακτικό.
Το θεωρητικό προετοιμάζεται χρόνια από όλους εκείνους που προσέφεραν στην ιδεολογική «κατήχησή» μας, αλλά και εκείνους που συνεχίζουν να το κάνουν σήμερα, με σοβαρότητα και σεβασμό. Αλλά και πάλι είναι ένα κομμάτι που διαρκώς πρέπει να εμπλουτίζεται και να προσαρμόζεται στην εκάστοτε πραγματικότητα και κοινωνία.
Το πρακτικό μέρος είναι πάντοτε το δυσκολότερο, αλλά όχι και ανέφικτο, αρκεί να αφήσουμε τις εγωκεντρικές στάσεις του παρελθόντος και να κοιτάξουμε κατάματα το μέλλον. Υπάρχουν πολλοί και διάσπαρτοι και Συναγωνιστές και άλλοι Έλληνες που βιώνουν καθημερινά αυτό το αδιέξοδο σε απλά αλλά και σύνθετα θέματα της καθημερινότητας. Προφανώς και δεν μπορούμε να συγκρουστούμε με το σύστημα που μας έχει καταντήσει να φοβόμαστε να πούμε το αυτονόητο, αλλά αυτό που μπορούμε και θα το κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε μόνοι μας, από το μηδέν, δομές που θα καλύπτουν αυτό το «κενό». Δομές που θα αποτελούν ασπίδα προστασίας στο παράλογο και το παραφύσιν που προωθούν.
Ο τρόπος υπάρχει, αν θα ακολουθήσουν λίγοι ή πολλοί είναι στο χέρι τους. Εμείς πάντως δεν θα παραμείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια περιμένοντας το τέλος μας…

Αφήστε το σχόλιο σας

Please enter your comment!
Please enter your name here